De invallende winter brengt de natuur in beweging. Het zwart-wit van vluchtende Kieviten, die het tot nu toe prima uithielden aan de Lek, trekt het eerst de aandacht.
De Wulpen in de uiterwaarden zie je ook niet snel over het hoofd. Met hun lange kromme snavels proberen ze nog iets van hun gading te vinden in de bodem. De grond moet niet veel harder worden om hun het leven hier onmogelijk te maken.
En dan ontwaar je ineens tussen Achter- en Lekdijk een groepje andersoortige steltlopers. Ze zijn heel gemakkelijk over het hoofd te zien, want als er even een dreiging is van roofvogel of voorbijgaand verkeer zetten ze zich laag tussen het gras.
Voelen ze zich veilig dan proberen ze op typische plevierenmanier hun voedsel te vergaren; kijken, lopen stoppen, steeds maar weer. Het zijn Goudpleviertjes, nauwe verwanten van de Kievit.
Prachtig bescheiden gekleurde vogels met een fijn patroon van goudkleurig vlekjes op hun mantel en grote vriendelijke ogen. Op de vlucht voor de winter maakten ze een tussenlanding in onze polder, vannacht zullen ze wel weer verder trekken.
Sjerp Weima
Weblog Polder Bloghoven
Terug naar het nieuwsoverzicht

